Mglista, mroczna atmosfera, szelest długich sukni, walka z konwenansami – jeśli miałabym wybrać trzy hasła charakterystyczne dla literatury wiktoriańskie, wybrałabym właśnie te trzy. W powieściach tego okresu znajdziecie bowiem nie tylko obraz ówczesnego społeczeństwa, ale i spostrzeżenia dotyczące jego zachowań, rozważania nad zasadami moralnymi i towarzyskimi. Wszystko to zazwyczaj w dość gotyckiej oprawie. Jako że sama uwielbiam książki opowiadające o Wielkiej Brytanii z czasów królowej Wiktorii, postanowiłam przyjść Wam z pomocą i stworzyć listę tytułów wydanych tam w latach 1837-1901 (epoka wiktoriańska) oraz tekstów napisanych współcześnie, ale z akcją rozgrywającą się właśnie w tamtym okresie.  Przy okazji zapraszam też do udziału w październikowej akcji #herbatazkrolowawiktoria, którą już kolejny rok organizuję na swoim Instagramie (@szumiabooki), i której celem jest zachęcanie do czytania owych książek. W programie również wiele ciekawostek!

Dobra, nie przedłużam! Przed Wami lista "wiktoriańskich" książek!

Literatura wiktoriańska - lista książek wg autorów (alfabetycznie): 

Bennett Arnold:

• Duch
• Hotel Grand Babylon

Braddon Mary Elizabeth:

• Tajemnica Lady Audley

Brontë Anne:

• Lokatorka Wildfell Hall
• Agnes Gray

Brontë Charlotte:

• Dziwne losy Jane Eyre
• Shirley
• Villette
• Profesor
• Sekret

Brontë Emily:

• Wichrowe wzgórza

Carroll Lewis:

• Alicja w Krainie Czarów
• Po drugiej stronie lustra

Collins Wilkie:

• Kobieta w bieli
• Córki niczyje
• Armadale
• Bazyl
• Kamień księżycowy
• Mąż i żona

Dickens Charles:

• Opowieść o dwóch miastach
• Wielkie nadzieje
• Klub Pickwicka
• Opowieść wigilijna
• David Copperfield
• Oliver Twist
• Samotnia
• Mała Dorrit
• Tajemnica Edwina Drooda
• Ciężkie czasy

Eliot George:

• Miasteczko Middlemarch
• Młyn nad Flossą

Gaskell Elizabeth:

• Północ i południe
• Panie z Cranford
• Żony i córki
• Szara dama
• Koszmar jednej nocy

Hardy Thomas:

• Tessa d’Urberville
• Z dala od zgiełku
• Juda nieznany

Stevenson Robert Louis:

• Doktor Jekyll i pan Hyde
• Wyspa skarbów

Thackeray William

• Targowisko próżności
• Barry Lyndon 
• Pierścień i róża

Stoker Bram:

• Dracula

Wilde Oscar:

• Portret Doriana Greya

Wood Henry (mrs)

• Posiadłość East Lynne
• Błędnik
• Rodzina Channingów

Literatura napisania w naszych czasach, a której akcja rozgrywa się w epoce wiktoriańskiej: 

PH - powieść historyczna, 

F - fantasy, 

FM - fantasy młodzieżowe, 

RM - realizm magiczny, 

LP - literatura piękna,

H - horror

• Abbs Annabel, Sekret panny Elizy PH
• Andrulewicz Justyna, Truchel Joanna, Inspektor i Złodziejka (seria) PH
• Bray Libba, Mroczny sekret FM
• Brook Meljean, Żelazny książę F
• Carriger Gail, Bezduszna F
• Clare Cassandra, Mechaniczny anioł (trylogia Diabelskie Maszyny) FM
• Collins Bridget, Księgi zapomnianych żyć RM
• Cross Kady, Dziewczyna w stalowym gorsecie F
• Faber Michel, Szkarłatny płatek i biały LP
• Feito Virginia, Victorian psycho PH/H
• Freeman Dianne, Poradnik prawdziwej damy (seria) cozy crime
• Gier Kerstin, Czerwień rubinu (trylogia) FM
• Goodwin Daisy, Łowca posagów PH
• Grace Adalyn, Belladonna F
• Graham Winston, Cordelia PH
• Halls Stacey, Domostwo PH
• Hodder Mark, Burton i Swinburne (seria) F
• Holmberg Charlie, Spellbreaker (seria) F
• Kuang Rebecca, Babel F
• Lee Mackenzi, Loki. Gdzie zaległy kłamstwa FM
• Macneal Elizabeth, Fabryka lalek
• Maniscalco Kerri , Jak podejść Rozpruwacza M
• May Elizabeth, The Falconer (seria) FM
• McMahon Katharine, Róża Sewastopola PH
• Morgenstern Erin, Cyrk Nocy RM
• Morton Kate, Zapomniany ogród PH
• Morton Kate, Córka Zegarmistrza PH
• Palliser Charles, Zmory z dalekiej przeszłości
• Palma Felix J., Mapa czasu F
• Parry, H.G., Nieprawdopodobna ucieczka Uriasza Heepa
• Perry Sarah, Wąż z Essex PH
• Rina Lin, Zakurzona kronika Animant Crumb
• Setterfield Diane, Była sobie rzeka LP/RM
• Setterfield Diane, Trzynasta opowieść LP
• Sobol B.M.W., Motyl nocy PH
• Waters Sarah, Muskając aksamit PH
• Waters Sarah, Złodziejka PH

Książki o epoce wiktoriańskiej: 

• Bidwell George, Wiktoria, żona Alberta
• Gaskell Elizabeth, Życie Charlotte Brontë
• Goodman Ruth, How to be a Victorian
• Gromkowska-Melosik Agnieszka, Kobieta wiktoriańska
• Misztal Mariusz, Królowa Wiktoria
• Ostrowski Eryk, Charlotte Brontë i jej siostry śpiące
• Picard Liza, Victorian London
• Rubenhold Hallie, Pięć. Nieopowiedziane historie kobiet zamordowanych przez Kubę Rozpruwacza 
• Swinglehurst Edmund, Prerafaelici

Jeśli coś pominęłam - dajcie znać w komentarzu. Zaraz uzupełnię :)

A jeśli macie ochotę posłuchać mojego podcastu o literaturze wiktoriańskiej, zapraszam na kanał na Youtubie - O czym szumią booki?

Kiedy czytałam tę powieść, o szyby uderzał deszcz, który, wraz z urzekającym wręcz językiem, jakim została napisana "Trzynasta opowieść", sprawił, że teleportowałam się pomiędzy jej kartki.

Słyszałam więc szelest stron, a w powietrzu unosił się zapach starych książek piętrzących się na półkach antykwariatu, w którym niemal mieszkała główna bohaterka.

Wsłuchiwałam się w odgłos długopisu przesuwającego się po papierze, stanowiącego idealny akompaniament dla opowiadanej Vidy Winter historii jej życia. 

Historii o bliźniaczkach. O starym domu. O dzieciństwie

Historii o bólu, miłości i ludzkiej psychice.

O prawdzie i tajemnicach.

Nie spodziewałam się, że "Trzynasta opowieść" aż tak mnie zauroczy. Że do tego stopnia pochłonie mnie ta historia w historii, która rozgrywa się na jej kartach. Pióro Setterfield oczarowuje, jej barwni bohaterowie przechodzą przemianę, a akcja mknie przed siebie. Oprószona mrocznym klimatem i tajemnicami, które powoli, strona po stronie, wychodzą na jaw. 

Pełną recenzja "Trzynastej opowieści" Diane Setterfield znajdziecie poniżej:

 

Już od prawie roku nie napisałam pełnej recenzji książki. Czytając The Starless Sea czułam jednak ogromną potrzebę przelania wszystkich swoich myśli na „papier” i, najchętniej, zanalizowania każdej strony tej cudownie oprawionej powieści. Dlaczego? To książka-zagadka, historia pełna metafor, drugich den i podwójnych znaczeń. Książka, którą nie sposób czytać bez totalnego skupienia i bez posiadania wystarczającej ilości czasu na całkowite zagłębienie się w to, co rozgrywa się na jej kartach. To opowieść o Bezgwiezdnym Morzu, podziemnych bibliotekach, pszczołach, mieczach, kluczach i zagadkowych postaciach. Zaciekawieni?

Dawno, dawno temu, kiedy krajem rządzili jeszcze królowie, nasze prababki rozpoczęły walkę o to, co ich mężom, ojcom i wszystkim krewnym płci męskiej przyznawano tuż po narodzinach. O podstawowe prawa. Walka ta nie była łatwa, a na przestrzeni wieków kobiety starały się uniknąć oskarżeń o czary czy histerię, a tym samym spalenia na stosie czy pobytu w szpitalu psychiatrycznym. Początkowo pojedynczo, a później w coraz liczniejszych grupach, stawiały czoło temu, co uważały za niesprawiedliwe – nierównemu traktowaniu. Ku ich czci w wielu krajach 7. listopada obchodzi się dzień feministek. W związku z tym przygotowałam dla Was krótką listę książek poruszających temat kobiecej solidarności.

Oczekiwania co do tej książki miałam ogromne. Już od kilku miesięcy obserwowałam zagraniczne bookstagramy nie mogące doczekać się lektury Pozłacanych wilków lub zachwycające się już przeczytaną treścią. I już miałam zamawiać oryginał, zachęcona tymi wszystkimi pozytywnymi słowami, kiedy pojawiła się informacja, że wkrótce powieść pojawi się i u nas. I jest. Piękna okładka i opis na czwartej stronie namawiający do zanurzenia się w świecie wykreowanym przez Roshani Chokshi. Jak na ich tle wypada treść?

Rzadko zwracam uwagę na rekomendacje z okładek i jeszcze rzadziej sięgam dzięki nim po dany tytuł. Tym razem jednak właśnie to sprawiło, że po tę książkę sięgnęłam. Opinie z pierwszej i ostatniej strony niemal wołały mnie, obiecując opowieść piękną, wzruszającą i na wskroś feministyczną, a przy tym przeznaczoną głównie dla... młodzieży. Czy Maresi zachwyciła mnie tak, jak autorów owych rekomendacji?

Jeszcze jakiś rok temu, kiedy mówiłam, że lubię hiszpańskie seriale, duża część ludzi patrzyła na mnie, nie ukrywając zdziwienia. To chyba wina hiszpańskojęzycznych telenoweli puszczanych w telewizji chyba od zawsze. W głowie od razu pojawiają się wspomnienia przesadzonych scen, pełnych uniesień kłótni i dramatycznych, niemal nieprawdopodobnych wydarzeń. Odkąd jednak na polskim Netflixie pojawił się Dom z papieru, zauważyłam, że hiszpańskie seriale oglądane są coraz częściej. W związku z tym postanowiłam przedstawić Wam 5 takich produkcji, które według mnie, z różnych powodów, są warte obejrzenia. Mam nadzieję, że uda mi się Was do nich zachęcić.

Odkąd przeczytałam pierwszy tom Percy'ego Jacksona, Rick Riordan trafił na moją listę ulubionych autorów. Totalnie urzekło mnie to, w jaki potrafi rozbawić czytelnika i przedstawić mitologię w sposób przystępny, zabawny i prosty do zapamiętania. To idealne książki dla młodszej młodzieży, chociaż jako 24-latka nadal lubię po nie sięgać. Nie mogłam więc nie przeczytać 9 z dziewięciu światów.

Jest coś niemal mistycznego w czytaniu książki po raz pierwszy. Nierozwikłana jeszcze tajemnica wprawia w podekscytowanie. Nieświadomość tego, co się wydarzy i jak przedstawiona historia na nas wpłynie również. Pomiędzy kartami nieczytanych dotąd powieści można się zatracić. Przeżywamy nowe przygody, poznajemy nowe postaci, z którymi być może nawiążemy głębszą więź. W czytaniu książki po raz kolejny również możemy jednak odnaleźć coś ekscytującego. Choć niekiedy powroty do czegoś już znanego mogą jawić nam się jako nudne i pozbawione głębszego sensu, oczekujemy ich. Lubimy od czasu do czasu przekroczyć próg ulubionego świata i odkryć go na nowo. W sumie, jak w jednym ze swych esejów napisała Virginia Woolf, "ponowne czytanie powieści to przedsięwzięcie znacznie poważniejsze niż czytanie ich po raz pierwszy". Dlaczego?

Z roku na rok (a chyba nawet z dnia na dzień) czas mija mi coraz szybciej. W mgnieniu oka zniknął 2018, pozostawiając po sobie wiele pozytywnych, czytelniczych i nie tylko, wspomnień. Udało mi się trochę popodróżować po światach fikcyjnych i rzeczywistych, poznać wspaniałych ludzi w blogosferze książkowej i na stronach powieści i kilka razy uwolnić się od czytelniczego zastoju. Zapraszam Was więc na podsumowanie!

Lalkarz z Krakowa to jedna z tych książek, która często rzucała mi się w oczy na zagranicznych kontach, na długo przed pojawieniem się na polskim rynku. Powieść przyciągająca piękną, kolorową okładką i tytułem sugerującym, że akcja rozgrywa się w Krakowie. A przecież autorką nie jest Polka! Zaintrygowana nie mogłam doczekać się jej lektury, a kiedy już trafiła w moje ręce, od razu zabrałam się za czytanie. O czym jest? I czy warto poświęcić jej czas?

Wichrowe Wzgórza, powieść Emily Bronte, zachwyciły mnie już kiedy byłam w gimnazjum. Od tamtej pory powracam do nich co jakiś czas. W międzyczasie przeczytałam m.in. Dziwne Losy Jane Eyre autorstwa Charlotte Bronte i również tę dodałam do listy takich, które wszystkim polecam. Niedawno przyszedł czas na powieść trzeciej z sióstr (choć może wszystkie historie wyszły spod pióra Charlotte?) – Anne. Jak na tle pozostałych wypadła Lokatorka Wildfell Hall?

Tak wiele osób polecało mi powieści Jakuba Małeckiego, a mi ciągle było jakoś nie po drodze. W końcu jednak nadszedł ten moment. Właściwie to zbiegło się ich kilka – premiera nowej książki, ochota na coś "naszego" i nastrój do przeczytania opowieści poruszającej. Zaufałam więc opiniom innych, zaufałam opisowi książki i, trochę z dystansem, choć równocześnie nadzieją, sięgnęłam po Nikt nie idzie. I już nie mogę doczekać się kolejnego spotkania z twórczością tego autora.

Szczerze? Początkowo nie byłam pewna, czy Wzloty i upadki młodej Jane Young to coś dla mnie. Okładka i opis jednak tak bardzo utkwiły mi w pamięci i przypominały o sobie co jakiś czas, że w końcu postanowiłam dać tej książce szansę. Zabrałam się za nią bez większych oczekiwań. Chciałam po prostu dobrze spędzić przy niej czas i, przy okazji, coś sobie przemyśleć. I co? Cieszę się, że po nią sięgnęłam!

Czerwona okładka, a na niej machający kot, drzewko szczęścia i inne przedmioty kojarzące się z kulturą japońską. Zapowiada się jak opowieść mocno osadzona w kraju kwitnącej wiśni, jednak oprawa ta skrywa coś więcej niż jedynie historię przeplataną elementami kultury Japonii. Skrywa coś, czego nie spodziewałam się od tej książki otrzymać. Coś, dzięki czemu oczarowana przerzucałam kolejne strony, zagłębiając się w snutą przez Keigo Higashino opowieść.

Długie, piękne suknie, lekko mroczny klimat i zasady dotyczące niemal każdego aspektu życia – tak mniej więcej można scharakteryzować powieści przedstawiające okres epoki wiktoriańskiej. To też między innymi sprawia, iż po powieści z tych czasów uwielbiam sięgać (choć, jak już być może wiecie, szczególnie interesuje mnie również portret kobiet, jako że to w sumie początki ruchu feministycznego). Dlatego też zdecydowałam się przeczytać Dziwne losy Jane Eyre. I nie zawiodłam się, wręcz przeciwnie.

Z Maggie Stiefvater łączy mnie swego rodzaju love-hate relationship. Po lekturze Drżenia byłam na nie, ale mimo wszystko sięgnęłam po Króla Kruków i bardzo mi się spodobał. Ciekawa, do której grupy zaliczą się Przeklęci Święci, zabrałam się za nich tuż na początku wakacji. Wszyscy, którzy mieli tę książkę za sobą, mówili, że jest bardzo osobliwa. Sama ten osobliwy klimat poczułam już od pierwszych stron. Zgadnijcie – nowa powieść pisarki jest dziwaczna w sposób pozytywny czy negatywny?

Jakiś czas temu przedstawiłam Wam pierwszy post o książkach, które chcę przeczytać, a które nie zostały jeszcze wydane w Polsce. Takich tytułów na mojej liście ciągle jednak przybywa, dlatego postanowiłam przybliżyć Wam kolejne pięć z nich. Może znajdziecie wśród nich coś dla siebie i sięgniecie po nie w oryginale. A kto wie, może już niedługo pojawią się ich polskie tłumaczenia? :)

Po Aru Shah i koniec czasu sięgnęłam z dwóch powodów. Pierwszym była zapowiedź ciekawej historii zainspirowanej mitologia indyjską. Indie fascynują mnie już od dobrych kilku lat, więc chętnie sięgam po odwołujące się do ich kultury pozycje. Drugim powodem było nazwisko Ricka Riordana, jednego z najlepszych twórców fantasy dla młodzieży, na okładce. Bez wahania dodałam więc ten tytuł na listę książek do przeczytania i ostatnio się za nią zabrałam. Oczekiwania były wysokie. Czy powieść Roshani Chokshi im sprostała?

Wojna i pokój to jedna z ulubionych książek mojej mamy, dlatego też kiedy tylko jej kolejne wydanie pojawiło się w zapowiedziach, w dodatku w tak pięknej oprawie, stwierdziłam, że może to znak i powinnam ją w końcu przeczytać. Wkrótce trafiła w moje ręce i przystąpiłam do lektury. Czy opowieść o rosyjskich arystokratach żyjących w okresie napoleońskich wojen wywarła na mnie równie ogromne wrażenie?