Lalkarz z Krakowa to jedna z tych książek, która często rzucała mi się w oczy na zagranicznych kontach, na długo przed pojawieniem się na polskim rynku. Powieść przyciągająca piękną, kolorową okładką i tytułem sugerującym, że akcja rozgrywa się w Krakowie. A przecież autorką nie jest Polka! Zaintrygowana nie mogłam doczekać się jej lektury, a kiedy już trafiła w moje ręce, od razu zabrałam się za czytanie. O czym jest? I czy warto poświęcić jej czas?

Czerwona okładka, a na niej machający kot, drzewko szczęścia i inne przedmioty kojarzące się z kulturą japońską. Zapowiada się jak opowieść mocno osadzona w kraju kwitnącej wiśni, jednak oprawa ta skrywa coś więcej niż jedynie historię przeplataną elementami kultury Japonii. Skrywa coś, czego nie spodziewałam się od tej książki otrzymać. Coś, dzięki czemu oczarowana przerzucałam kolejne strony, zagłębiając się w snutą przez Keigo Higashino opowieść.

Z Maggie Stiefvater łączy mnie swego rodzaju love-hate relationship. Po lekturze Drżenia byłam na nie, ale mimo wszystko sięgnęłam po Króla Kruków i bardzo mi się spodobał. Ciekawa, do której grupy zaliczą się Przeklęci Święci, zabrałam się za nich tuż na początku wakacji. Wszyscy, którzy mieli tę książkę za sobą, mówili, że jest bardzo osobliwa. Sama ten osobliwy klimat poczułam już od pierwszych stron. Zgadnijcie – nowa powieść pisarki jest dziwaczna w sposób pozytywny czy negatywny?

Miłość jest motywem najczęściej podejmowanym przez pisarzy. Czytaliśmy już setki romansów i powieści fantastycznych z wątkiem miłosnym w tle. Znane są nam obyczajówki o zakochaniu, randkowaniu i poszukiwaniu partnera na całe życie. Miłość pojawia się również w Osobliwych i cudownych przypadkach Avy Lavender, ale autorka odeszła od wszystkiego, co zostało nam do tej pory pokazane. Jak?