Będę z Wami szczera – nie podobały mi się Rywalki. Pierwszy tom nie był co prawda taki zły, ale po przeczytaniu drugiego zaczęłam unikać podobnych powieści. Cały ten motyw konkursu na księżniczkę/żonę idealną niezbyt do mnie przemawia. Mimo wszystko przeczytałam pierwszy tom serii Royal Valentiny Fast. I raczej wrócę do nie sięgania po książki tego typu.

Mam pewien opór przed czytaniem książek tego typu. Pomysł apokalipsy, w której giną wszyscy dorośli, pozostawiając nastolatków samych sobie nie do końca do mnie przemawia. Na Młody świat natknęłam się jednak tyle razy, że w końcu postanowiłam dać tej powieści szansę. Jak myślicie, było warto?

Seria o Czerwonej Królowej to nieco dziwny fenomen. Niby większość czytelników narzeka i odradza, a jednak książki zbierają wysokie oceny. Ostatnio na polski rynek wydawniczy wkroczyła trzecia część – Królewska Klatka, po którą z wielką chęcią sięgnęłam. W końcu zwrotami akcji Victoria Aveyard potrafi zaskoczyć i skłonić do czytania nawet jeśli nie jest się do końca do tego przekonanym.

Czerwoną Królową czytałam już ponad rok temu i, choć nie wywołała mojego zachwytu, głównie ze względu na liczne podobieństwa do innych dystopii młodzieżowych, chciałam poznać dalszą część tej historii. Szklany Miecz przez długi czas zajmował miejsce na liście do przeczytania. Kiedy jednak na księgarnianych półkach pojawiła się Królewska Klatka, stwierdziłam, że to najwyższy czas na sięgnięcie po drugi tom. Jak wypadł na tle pierwszego?

Nazwisko Geny Showalter mignęło mi już parę razy przy okazji przeglądania blogów i portali literackich. Nie miałam jednak okazji przeczytać nic jej autorstwa. Aż do teraz, kiedy to nakładem wydawnictwa Harper Collins ukazało się Firstlife. Pierwsze życie z urzekającą, przyciągającą wzrok okładką. Co kryje środek?

Kiedy na zagranicznych bookstagramach zauważyłam tą piękną okładkę, od razu wiedziałam, że Diabolikę muszę przeczytać. Zachwyciło mnie przedstawienie motyla – częściowo jako stworzenie delikatne, a częściowo niezniszczalne, przeradzające się niemal w broń. Chciałam przekonać się, do czego nawiązuje owa grafika. Jak się okazało – treść książki odwzorowuje idealnie.

Kiedy pojawiła się na polskim rynku, od razu zrobiło się o niej głośno. Za granicą przez wielu nazwana została Książką Roku 2008, pozytywnie wypowiedziało się na jej temat wielu krytyków. Nie bez powodu przez długi okres utrzymywała się na samej górze listy bestsellerów New York Timesa. Przed Wami królowa dystopii - trylogia Igrzysk śmierci!

Czy uwierzyliście kiedyś w jakąś wróżbę? Choćby tę wyczytaną przez koleżankę ze szkolnej ławki z kart do gry w wojnę i kenta? A może sprawdzaliście kiedyś, czy nie macie nadnaturalnych zdolności lub doświadczyliście czegoś, co wcześniej pojawiło się w waszych snach? Jeśli tak - być może jesteście przykładem pewnego rodzaju jasnowidza lub wróżbity, a jeśli nie... cóż, prawdopodobnie jesteście ślepcami.

Od kilku lat na rynku wydawniczym pojawiają się kolejne serie opowiadające o dystopijnym świecie dzielącym ludzi na lepszych i gorszych. Często pojawiają się w nich nadnaturalne moce, a główni bohaterowie wierzą, że jedyny sposób na poprawę sytuacji to rewolucja. Podobnie jest w Czerwonej Królowej. Czy powieść ta słusznie zdobyła więc miano Książki Roku 2015?

Gdyby okazało się, że możesz zapanować nad umysłami otaczających cię ludzi, co byś zrobił? Starał się unikać bliższych kontaktów czy może poddałbyś się własnej mocy, by mogła bez skrępowania wypełnić całe twoje ciało? Taką decyzję musi podjąć Ruby, bohaterka serii Mroczne umysły.

Gdybyście mogli wybrać jakąkolwiek moc, co by to było? Umiejętność znikania, przenoszenia rzeczy za pomocą umysłu, a może superinteligencja i pamięć fotograficzna? Wyobraźcie sobie świat, w którym to wszystko rzeczywiście jest możliwe. Siedząca obok was osoba może nawet wkraść się do waszego umysłu i niczego nie zauważycie.